Polderen en ontpolderen


Laten we beginnen met een cliché. De afgelopen week vond er in Nederland een ware politieke aardverschuiving plaats. Na het beëindigen van het gedoogakkoord vond de minderheidscoalitie van VVD en CDA een deel van de oppositie bereid om tot een nieuw begrotingsakkoord te komen, waarmee Nederland in ieder geval richting Brussel een positief signaal wilde afgeven. D66, GroenLinks en de Christenunie hebben hun handtekening gezet onder een akkoord, dat in beginsel het plan was zeven weken onderhandelen in het Catshuis door de coalitie en hun gedoogpartner, de PVV. Er was verbazing, verbijstering, lof, afkeuring en euforie.

In de daarop volgende berichtgeving in de media woedt de strijd verder en het politieke landschap lijkt voorgoed veranderd. Rechts noemt het akkoord toegeven aan “linkse hobby’s”, links noemt het toegeven aan de druk vanuit Brussel. GroenLinks wordt verweten rechts te zijn, de VVD wordt verweten te heulen met de communisten. De PvdA had ook moeten meedoen, vinden sommigen, terwijl anderen Samsoms afwijzing juist goed vinden. Het was een week vol “rug recht houden” en “over je schaduw heenstappen” en nog veel meer beeldspraak. De vijand zit niet langer alleen in Mekka, een kraakpand of een kunstenaarsatelier, maar nu ook in Brussel en zelfs in de eigen politieke gelederen. Sommige PvdA-prominenten noemen het een goed akkoord en betreuren het dat Samsom niet heeft meegedaan. Wat de een ziet als zwakte wordt door de ander gezien als sterkte.

Het is interessant te zien dat bij decreet van Geert Wilders het politieke debat alleen nog lijkt te gaan over voor of tegen Europa. Eurosceptische partijen als de SP en de PVV vinden dat Nederland niet naar de pijpen van Brussel mag dansen, want de EU is de grote vijand die Nederland berooft van soevereiniteit ten gunste van het “grootkapitaal” (SP) of zien in de EU een communistisch en islamitisch complot (PVV). Het is buitengewoon interessant dat de gecreëerde volksvijand nummer één, de EU, zowel door links als door rechts als gevaar wordt gezien. Dat de banken en het blinde geloof in consumentisme de crisis hebben veroorzaakt heeft geen aandacht meer. Over banken hoor je sowieso deze dagen erg weinig, maar de meesten maken weer volop winst. Dat we door het akkoord onze AAA-status behouden bespaart ons veel geld (rente) wordt gezegd. Het vertrouwen lijkt in ieder geval op de korte termijn enigszins hersteld. De beurzen trekken aan, de bieromzet stijgt, het voetballen komt eraan.

Wilders gejammer over ouderen die door Brussel worden bedreigd is natuurlijk toneel. Het akkoord waaraan hij heeft meegeschreven was al af, het enige wat ontbrak was zijn handtekening. Hij is niet geïnteresseerd in het lot van mens of dier, hij wil scoren met agitatie tegen de “vijand van het volk”, links, de islam, immigranten, allochtonen, Marokkanen, Oost-Europeanen, Turken en Grieken, Brussel, gesubsidieerde cultuur, de milieubeweging, de mensenrechtenbeweging. Dat maakt oppositie tegen het akkoord van VVD en CDA lastig, want veel argumenten zijn niet redelijk en zakelijk. Koopkracht is maar één argument en geen garantie voor succes. Het eigenlijke onderwerp is dat de economie in het slop zit en maar er geen noodzakelijke hervormingen in de financiële sector zijn om de boel weer op gang te krijgen.

Ook de PvdA ziet in de door Nederland zelf opgelegde 3%-norm een groot gevaar voor de economie en wijst daarom het akkoord af. Men erkent dat er positieve elementen inzitten, maar de garanties voor de minst draagkrachtigen zijn onvoldoende. Door de afwijzing wordt de PvdA door sommige media in het kamp van SP en PVV geplaatst. De SP wijst het akkoord simpelweg af omdat het slecht is voor de gewone mensen en kleine bedrijven en maatregelen als BTW-verhoging netto niets opleveren. De motieven zijn niet dezelfde, maar blijkbaar is het gemakkelijker alles in twee kampen te verdelen, want dan hoef je je niet in al teveel verschillende standpunten en interpretaties te verdiepen. Dat is dus niet langer links of rechts, confessioneel of seculier, conservatief of progressief. Het is nu teruggebracht tot het simpele wij tegen zij. Althans, dat is wat de politiek en de media ons willen doen geloven.

In werkelijkheid is het politieke landschap in Nederland enorm versnipperd. Het ontbreekt zelfs aan eensgezindheid binnen partijen. Ik vind de poging van de drie oppositiepartijen om de scherpe kantjes van het bezuinigingsakkoord van CDA en VVD te halen en een aantal te pijnlijke maatregelen terug te draaien iets positiefs, maar blijf met veel vragen zitten. Moet je meewerken aan een akkoord dat in beginsel slecht is voor de zwaksten en armsten in de samenleving, slecht is voor natuur en cultuur, en weinig perspectief biedt op een ondernemende, rechtvaardige en duurzame maatschappij? Aan de andere kant, die intentie kan alleen gekeerd worden als er verkiezingen komen en de kiezers kiezen voor een ander en beter beleid. En wordt het akkoord ook werkelijk uitgevoerd, want er is nog een Eerste Kamer, de Raad van State en de rechter? De tijdruimte is erg kort; de verkiezingen zijn op 12 september.

De eigenlijke vraag is dus hoe je de termijn tot de volgende regering invult. Hoe ga je voorkomen dat de staatsschuld nog verder oploopt zonder dat er investeringen tegenover staan? Ga je een ideologische strijd aan die iedere vorm van handelen en vooruitgang blokkeert, of stuur je een beetje bij in ruil voor een paar minder pijnlijke maatregelen? Waar trek je een grens? En wordt zo de deur niet opengezet voor andere minderheidsregeringen die hun wetten en maatregelen inkopen bij de oppositie? Wie helpt me met argumenten voor of tegen?

Na blauwe, rode, paarse en bruine coalities kennen we tegenwoordig ook gedoogcoalities, Kunduzcoalities en wandelgangencoalities. Het wachten is op de volgende gelegenheidscoalitie.

Over wltrrr

No, I'm not Walter Benjamin. But I am interested in current affairs, framing, populism, spin. Also looking for more sarcasm, parodies and satire, politics, art. Alter ego of @wvdc
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Polderen en ontpolderen

  1. ericcorsius zegt:

    Voorlopig zijn er alleen maar vragen. De dampen trekken langzaam op en het zou me niet verbazen als we ons daarna in een heel andere politieke wereld aantreffen. Dat geldt geopolitiek, Europees en nationaal. Misschien is het kunduzakkoord een gok daarop en een schot voor de boeg. We zullen zien.

  2. ericcorsius zegt:

    Voorlopig zijn er alleen maar vragen. De dampen trekken maar langzaam op en het zou me niet verbazen als we ons daarna in een heel andere wereld aantreffen. Dat geldt geopolitiek, Europees en nationaal. Misschien is het kunduzakkoord niet meer dan een gok daarop en een schot voor de boeg, met de moed der wanhoop. We zullen zien.

  3. Lastig om goede argumenten te geven. Het wordt heel lastig. Het blijft moeilijk om het iedereen naar de zin te maken. Maar dat gerommel moet maar eens stoppen en de EU in elk geval een toontje lager laten zingen.
    Het is zeer frappant dat Nederland bang is voor de EUssr. Frankrijk en Duitsland waren nogal frivool in het begin. Blijkbaar is Nederland het enige land dat serieus is.
    Frankrijk weten we onderhand. En de rest daar onder vergeten we maar.

    Wat valt er trouwens nog recht te breien ?
    Eerst zien en dan geloven dat het nog goed komt is nu meer op zijn plaats dan ooit.

  4. Hans zegt:

    Er lopen 2 onderwerpen door elkaar die het debat vervuilen. Enerzijds is er het opstellen van de begroting van 2013 en voldoen aan de eisen die wij ons zelf hebben opgelegd. Anderzijds het lange termijn beleid dat in Nederland maar ook in Europa moet worden gevoerd om uit de crisis te komen.

    Op het eerste punt had het Catshuis geen antwoord. Hierdoor dreigde een aanvaring met de zelf opgelegde EU regels. Dat ging niet alleen om de 3% maar ook om hoe andere landen daarop reageren. Voor Duitsland, Angela Merkel, zou het niet voldoen aan de regels onacceptabel zijn omdat zij groot pleitbezorgster is van dit standpunt en is al die tijd gesteund door Nederland.[De Jager] Dus zeker Nederland had n geloofwaardigheidsprobleem. Verder zou dit de beheersing van de crisis in Europa niet ten goede komen. Nederland is een van de weinige Triple A landen. Financiële markten zouden op zijn minst hun wenkbrauwen gaan fronsen. Deze aanvaring is voorkomen en daarmee ook eventuele financiële consequenties.

    In de 2 dagen onderhandelen heeft GL goed haar oog op de bal gehouden door zich te realiseren dat het alleen ging om 2013 en niet om lange termijn beleid. Tevens is het gebruikt om taboes bij cda en vvd open te breken. Ook Pechtold zal daar een stevige hand in hebben gehad. Dat is dikke winst. Net zo goed dat vele zeer nare bezuinigingen van tafel zijn gehaald. Vele organisaties zijn dan ook tevreden.

    De discussie die nu zich dient te ontspinnen is de tweede. Hoe gaan we op de langere termijn de crisis te lijf? 3% of toch rustiger aan? Hoe gaan we de woningmarkt verder hervormen? Gaan we nu eindelijk doorstappen met het verduurzamen van onze economie? Deze vragen dienen de verkiezingsstrijd te vormen. Het lenteakoord is daarin een prachtig discussiestuk. SP en PVDA zitten wat mij betreft dan ook op het verkeerde spoor als zij vinden dat de houdbaarheid van het akkoord niet verder gaat dan 12-9.

    Dat is sowieso onzin. Dit akkoord wordt opgenomen in het financiele pad voor de komende jaren. Hiervan afwijken heeft aanzienlijke consequenties. Let op de timing. Tegen de tijd dat er nieuw kabinet is, zitten op het einde van het jaar en als het tegenzit is het al 2013. Dan moet er nog nieuw beleid worden vastgesteld, voorstellen naar 2e en 1e kamer en dat beleid moet vervolgens geëffectueerd worden. Feitelijk betekent dat je in 2013 geen begrotingsbeleid hebt. Weer een verloren jaar en sterk oplopende schuld. SP en PVDA zijn zich hier best wel van bewust maar voeren nu een strijd tegen n akkoord omdat ze langs de lijn zijn blijven staan.[al dan niet gekozen]

    De SP maar vooral de PVDA dient het initiatief naar zich toe te halen en dit akkoord als uitgangspunt te nemen hoe het verder moet met Nederland. Is het akkoord heilig? Absoluut niet, maar je kan uitgezet beleid niet zonder consequenties in de prullenbak gooien. Medio mei komen de doorrekeningen van het CPB en dan kan er compenserend beleid uitgezet worden waar nodig.

    Ten leste. 90% van wat bereikt is, sluit aan bij het programma van de PVDA. Dat heeft Samsom toch bedremmeld moeten toegeven. Dus wat gaat hij veranderen na 12-9? Weinig. En als het gaat om andere maatregelen om de zwaksten te ontzien, waar nodig, zal hij in GroenLinks een partner vinden. Ook als het gaat om verdere hervormingen en verduurzamen van onze economie. Dus laat de PVDA de juiste strijd voeren. Het van tafel van dit akkoord dient niet het uitgangspunt te zijn, maar het akkoord is een prachtige springplank naar een beter en duurzamer nederland. GroenLinks heeft haar voetafdruk stevig neergezet. Tijd dat de PVDA haar schouders daar onder zet.

  5. Ik vind 2 dingen: 1. Ik hoop dat er niet langer ‘tegen’ gestemd wordt maar dat op een partij gestemd wordt die zo dicht mogelijk in de buurt komt van de eigen standpunten/voorkeuren. 2. Er ligt een begroting 2013 die 14 miljard omhelst. Laten ze maar starten met de hervormingen waarvan het nut zich in omringende landen al heeft bewezen (waaronder de woningmarkt). Nadat de formatie is afgerond kan men binnen het gestelde kader nog schaven / switchen als er verbeteringen mogelijk zijn.

    Ik heb wel het gevoel dat er (vergeleken met een aantal jaren geleden) steeds vaker mensen in de 2e kamer komen te zitten met een achtergrond die niet aansluit bij wat er nodig is voor regeren / de portefeuille.

  6. Huib Riethof zegt:

    Het Kunduz-akkoord is op 1 van de 12 miljard na, gelijk aan- of zelfs slechter dan het a-sociale akkoord dat Rutte, Verhagen en Wilders in elkaar hadden geknutseld in het Catshuis. Er zijn heel andere en betere maatregelen nodig, om de economie niet te frustreren (BTW-verhoging is funest bij voorbeeld). Zodra de voorstellen voor uitwerking van de Kunduz-maatregelen worden voorgelegd, en D66, de CU en GL daarvóór gaan stemmen, zal blijken, dat de kiezers dit niet gaan pikken. Na 12 september zal blijken, dat de PvdA nodig is voor een meerderheid in het parlement. Dan beginnen de echte onderhandelingen pas.
    Iets anders is, dat de PvdA een grote tactische fout heeft gemaakt, door niet acht weken geleden ZELF te gaan onderhandelen met de “middenpartijen” over een kant en klaar alternatief bezuinigings- en hervormings-accoord. Ik mag dat zeggen, want ik heb daar zelf in Den Haag begin-maart tevergeefs voor gepleit op de zogenaamde “town hall meeting” van de PvdA.

  7. joost tibosch sr zegt:

    Na de plotselinge zelfvernietigingswegloopactie van Wilders zat er niet veel anders op dan dat er binnen de kortste keren voorkomen werd dat Nederland in een finantiele chaos terecht zou komen. 3 Oppositiepartijen namen daartoe het dappere (maar daar zijn politici voor gekozen!) initiatief en de 2 regeringspartijen sloten zich, wellicht wat minder dapper en meer uit overlevingsdrang, bij hen aan. Het noodzakelijke vlugge akkoord draagt alle sporen van die dreigende finantiele chaos, maar voorkwam hem wel. Tegelijkertijd is het nu mogelijk om in relatieve rust campagne te voeren voor alle partijen. Hopelijk meldt de PvdA zich nu wel en reageert niet langer alsmaar zo verongelijkt! Wat mij betreft had een PVV die kans niet meer mogen krijgen, maar als democraat zie je zelfs dat dan maar door de vingers.

Reacties zijn welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s