Vergelding, deel 2


Sinds het begin van deze week bombardeert Israël Gaza. Er zijn bij het schrijven van dit bericht al meer dan 100 doden en 700 gewonden, waarvan velen kritisch. Stelt u zich eens voor dat een gebied ter grootte van een stad Amersfoort, waar onlangs een statement door Amersfoort Sinterklaasstad werd gemaakt dat dit jaar nergens zoveel Zwarte Pieten zullen optreden, maar dan met bijna 1,8 miljoen mensen in een paar dagen tijd 1000 keer met duizenden tonnen explosieven wordt gebombardeerd. Dat die stad is afgesloten van de buitenwereld met een dringend gebrek aan drinkwater, voedsel en medicijnen en waar hulpverleners en journalisten het risico lopen te worden neergeschoten. Dat de inwoners voor 80% bestaan uit vluchtelingen die zijn verdreven nadat zij ongewenst en illegaal werden verklaard en hun bezittingen waren afgepakt.

Zo is er nog veel meer uiterst negatieve informatie te geven over Gaza. Daar hoort natuurlijk ook bij dat er nog steeds projectielen op Israël worden afgevuurd. Het standaardverhaal is dat deze afkomstig zijn van Hamas, maar er zijn verschillende militante groepen. U moet zich voorstellen dat in de openluchtgevangenis die Gaza heet er maar een beperkte mate van autoriteit bestaat en de bevolking voortdurend in armoede en angst leeft. Men heeft simpelweg de middelen niet om een stabiele maatschappij op te bouwen. Die autoriteit wordt bovendien betwist door een deel van de eigen bevolking en beschikt niet over een militair apparaat om de eigen bevolking te beschermen tegen bombardementen. Hoe men hieruit kan ontsnappen is aan Israël en Egypte, maar die houden de grenzen op slot.

Hamas noch de haviken in Israël zijn gebaat bij een oplossing voor het slepende conflict. Ieder incident is opnieuw aanleiding om de eeuwigdurende vergelding voort te zetten. Hamas kon in Gaza aan de macht komen, omdat zij als enige zorgden voor onderwijs, hulpprogramma’s en sociale voorzieningen, even los van waarvoor Hamas ideologisch staat. Na de verkiezingen in 2006 volgde een gewelddadig conflict tussen Hamas en Fatah in Gaza, waarop Hamas de macht greep. Het zorgde voor een definitieve breuk met de andere Palestijnse beweging, Fatah, wat in het voordeel was van Israël. Verdeeldheid onder Palestijnen helpt Israël door te gaan met het onderdrukken van weerloze burgers, het vernietigen van hun eigendommen en het confisqueren van hun land.

Ondanks de propaganda van Israël dat men burgers ontziet en men de terroristen en hun militaire installaties wil uitschakelen zijn er veel burgerslachtoffers en worden er nog steeds projectielen vanuit Gaza afgevuurd. Wat ook gebeurt is dat Israël burgerdoelen bestookt in de hoop dat Hamas bereid is te stoppen met het beschieten van Israël. In werkelijkheid is het meeste schiettuig in handen van andere facties. Van de kleine half miljoen wapens is volgens Israëlische bronnen minder dan 5% in handen van Hamas en dat zijn de middelen die oa. door de VS, Jordanië en Egypte eerder aan de Palestijnse autoriteit waren gegeven. Hamas heeft dus weinig tot geen controle over het merendeel van het arsenaal dat in handen van de vele clans is.

Israël is daarentegen de tweede militaire macht in de wereld met bestedingsruimte van 15 miljard dollar per jaar. Het heeft een systeem om naderende projectielen uit de lucht te schieten, tienduizenden reservisten staan klaar om het dichtbevolkte Gaza binnen te vallen met duizenden tanks en honderden vliegtuigen. Het zal ondertussen doorgaan in de Westbank met het vernielen van huizen en goederen, boomgaarden, akkers om plaats te maken voor nog meer ommuurde nederzettingen. Geen enkel Westers land heeft afkeuring uitgesproken over de zinloze moord op burgers, waaronder veel kinderen. In Israël zelf neemt de kritiek op Netanyahu toe, wat weer beantwoord wordt met doodsverwensingen aan het adres van zijn critici en oproepen op sociale media om links en alle Arabieren uit te roeien.

De bevolking van Gaza heeft helemaal niets, behalve dagelijkse ellende en het uitzicht op nog veel meer ellende en weinig sympathie van de rest van de wereld. In veel media en de publieke opinie heerst de gedachte dat ze zelf schuldig zijn. Daarom is het topnieuws als er weer projectielen op Israël worden afgeschoten die nauwelijks doel raken, maar is het nauwelijks nieuws als het zoveelste gebouw, huis, waterzuiveringsinstallatie, school of ziekenhuis in Gaza wordt gebombardeerd. Of een tent aan het strand waar men naar de WK-wedstrijd tussen Argentinië en Nederland keek. Dat hoort er blijkbaar gewoon bij als je al 50 jaar onderdrukt wordt en in een vluchtelingenkamp, ghetto of openluchtgevangenis vast zit en geen kant uit kunt. Want, zo denkt men, als je daar zit, dan zul je dat wel verdiend hebben.

Dit artikel verscheen eerder op Krapuul, 11 juli 2014

Over wltrrr

No, I'm not Walter Benjamin. But I am interested in current affairs, framing, populism, spin. Also looking for more sarcasm, parodies and satire, politics, art. Alter ego of @wvdc
Dit bericht werd geplaatst in Media, Oorlog en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Vergelding, deel 2

  1. joost tibosch sr zegt:

    Met name zionisten zijn laaiend als anderen nu in de oude joodse kleine David, die de reus Goliath versloeg, wel degelijk ook het dappere Palestijnse volk zien en Israel als de reus.. Of joodse of palestijnse kleine David..als men JHWH of Allah misbruikt voor eigen gelijk/volk/land/geloof, kon en kan men misschien best gelijk krijgen, reuzen verslaan en land veroveren, maar op die manier komen joden, zoals ook het machtige Davidsrijk weer verdween, uiteindelijk nooit toe aan echte mensenvrede in hun Rijk van JHWH, waar alle mensen zich thuis voelen. De palestijnse kleine David mag zo wellicht dan ooit de reus Israel verslaan, ook voor hem komt met dat egoisme de echte menseneenheid Ummah van Allah niet in zicht. Het zich in die reusachtig grote moslimwereld kleinvoelend Israel heeft met zijn katapultbommen en landje pik uiteindelijk niks te winnen, maar ook een klein dapper Palestiijns volk kan zijn katapultraketten niet als hét zelfverdedigingsmiddel gaan zien. Het oude verhaal van de kleine David heeft nu slechts te zeggen, dat men de moed niet moet verliezen in een uitzichtloze menselijke situatie..en alles moet doen om weer menselijk toekomstperspectief te krijgen, hoe “klein” men zich ook voelt of weet,

  2. Zilvertje zegt:

    Ik moet het doen met wat men mij leerde op school en wat ik oppik in de kranten en radio en tv.
    Mijn ouders waren mensen uit de oorlog van 40/45 ze vertelden er niet veel over, maar ze hadden geleden. Dus als jong mens was Israël mijn droom. Er was daar werk te doen en ik voelde me geroepen. Maar gelukkig werd mijn verstand beter en ook het vermogen om zelf na te denken en nogmaals ik moet het hebben van wat men mij voorschotelt, maar elk blind paard ziet toch dat mensen van hun eigen grond worden gejaagd, dat alles wordt afgepakt en dat je zo een bevolking radeloos maakt. Als alles wordt afgepakt en je wordt onderdrukt, kan je dan een vredesduif worden?

    Tuurlijk de Joden hadden een veilig plaats nodig, maar ze werden zomaar ergens neergezet ( overleg ? ) en namen meer dan ze hadden gekregen.

    Je mag nooit de zon van iemand afpakken, zijn plekje afnemen, zijn voedsel en zijn kinderen, dat gaat verkeerd. Juist van een bevolking die zoveel heeft meegemaakt verwacht je het delen en leven in harmonie.

    Ik loop af en toe mee, als er gevraagd wordt om stoppen met vechten, als er gevraagd wordt om eerlijk delen. Dat maakt me niet geliefd in mijn omgeving, maar ik doe het lekker toch.

    En als ik het fout zie, hoop ik dat iemand me komt uitleggen wat ik dan fout zie, Ik heb hekel aan landjepikkers, die hun netwerken overal hebben en niet zachtzinnig te werk gaan, kan een wereldoorlog worden, voor de onderdrukte maakt het niet veel uit, die leven al zo lang in de hel.

    En dit moest ik even kwijt, riep het bij me op, heb je stuk graag gelezen.

  3. piterfries zegt:

    Het idee dat de jodenvervolgingen van de tweede wereldoorlog de reden was voor het met geweld stichten van Israel blijkt nog steeds te bestaan.
    Het antisemitisme in de O Europese landen, wat rond 1880 ontstond, was de reden van de gedachte ‘terug’ naar Palestina.
    Herzl’s Der Judenstaat was van 1896.
    Zoals Samuel, eerste Britse High Commissioner van het mandaatgebied Palestina in z’n in 1945 gepubliceerde memoires schrijft ‘waren de extreme zionisten vanaf het begin van plan de Palestijnen te verdrijven’.
    Oprichter van de Irgun terreurgroep Jabotinsky schreef dat ook expliciet in z’n beruchte 1923 artikel The Iron Wall.
    Zoals Sharon Hezbollah oprichtte, zo stichtte in feite Hitler Israel.
    Het suïcidale gedrag van de Israelische joden blijft me verbazen.
    De westerse machttaant, Islamitische landen ontdoen zich van hun westerse zetbazen.
    Er zijn anderhalf miljard Moslims in de wereld.
    Een schrijver als Shlomo Sand schrijft dan ook ‘dat het Midden Oosten in toenemende mate een onveilige plek voor joden aan het worden is’.

  4. Een jaar of twintig geleden maakte Alain Finkelkraut bij de gruwelen in voormalig Joegoslavië de volgende opmerking: ‘Iedereen heeft het over globalisering, maar het enige wat ik om me heen zie is Balkanisering’ (uit ‘De elite verongelukt’ van H.Hofland). Finkelkraut plaatste deze opmerking in een veel breder verband dan alleen de oorlog in Joegoslavië. Henk Hofland klaagde erover dat ‘de overgangstijd te lang duurde.’ Destijds beschouwden journalisten, columnisten en intellectuelen zich als ‘opinion-leaders’ van een tegenstroom tegen ‘mainstream’ politiek/cultureel leven. Nauwelijks te vergelijken met de intellectuele elite in het Frankrijk jaren ’60 t/m ’80 die bestond uit individuen die elk zo hun eigen begrippenapparaat ontwikkelden om de wereld te ontleden. Koddig destijds was te zien hoe Hofland destijds ‘Het verraad der klerken’ precies omgekeerd begreep. Iets waar historicus Wesseling hem in NRC hem op wees. Zelf heb ik met stijgende verbazing geluisterd naar de onnozele vragen in ‘Welingelichte kringen’ aan een directeur van een groot bedrijf waar ik destijds werkte. Over waarom die directeur daar zat, over iets waarvan hij met grote tegenzin vond dat het grote publiek tenminste iets moest weten, had het illustere gezelschap jaren garen kunnen spinnen, een journalistieke schatkist over de energiesector die de man stukje bij beetje naar buiten wilde brengen te beginnen met dat gesprek. Een futiele onderneming. Aan niets was te merken dat het gezelschap ook maar iets begreep van de wereld waarin deze directeur leefde. Gescheiden werelden. Balkanisering. Destijds was het veel minder erg dan nu.

    Scherper dan waar ook ter wereld uit zich die Balkanisering bij het l/P conflict, bij de ellende in Gaza, en op twee manieren. Lokaal, in westerse landen via de interpretatie van de ‘experts’ van de diverse politiek/culturele groeperingen en uiteraard ter plekke. Wat te denken van de opmerkingen van Tzipi Livni tijdens een persconferentie over de operatie ‘Pillar of Cloud:’ ‘De bombardementen helpen het vredesproces.’ of de opmerking van een woordvoerder van de Israëlische ambassade bij ‘Democracy now’ van afgelopen vrijdag: ‘Met deze bombardementen redden we mensenlevens.’ Vanuit welke wereld, vanuit welke gedachtegang, voor mijn part vanuit welk vijandbeeld dan ook laten deze opmerkingen zich nog positief ingraven?’ Ook met kennis van de Arabische kant, inclusief met kennis van het kleine gedeelte van de moslimwereld dat radicaliseert, heb ik daar geen antwoorden op. Het verzet vanuit Gaza tegen een illegale blokkade is volgens oorlogswetten en Internationaal recht toegestaan en er zit geen invasiemacht in Gaza die de acties van Israël op wat voor manier ook legitimeert, mede gezien de manier waar op de zaken tot drie keer toe in de laatste zes jaar escaleerden. Israël heeft simpelweg tot het volgende besloten: ‘Onze wereld is goed en wie daar tegenin gaat is fout.’ Het eindstation van Balkanisering is hier het eindstation van de krankzinnigheid.’ Waarschijnlijk zal deze escalatie op dezelfde manier verlopen als operatie Cast Lead, misschien met uitzondering van fosfor met een brandtemperatuur van 1500 graden.

    Daarom hen ik met zorgvuldigheid de volgende lezing uitgekozen bij een onderlegd publiek over hoe men op vanuit ‘andere werelden’ op deze operatie Cast Lead keek en kijkt:

  5. @wltrrr

    By the way, ik las dat je een aanval te verduren kreeg van Bart Schut (antisemiet-is-geen-gewoon-scheldwoord) in dat blaadje van Joshua Livestro. BIj Sargasso schreef ik iets over ‘De intellectuele wortels van het fascisme.’ van Frits Bolkestein (m.i. een ‘heterocliet brouwsel’). Hij scheef dit i.s.m …. jawel, de heer Joshua Livestro. Dat stuk deconstrueerde ik destijds voor mijzelf als … Maar zoiets moet je zelf maar doen, als je daar interesse in hebben. Het stuk verscheen in Hollands Maandblad, maart 2000 nummer 3.
    http://sargasso.nl/yeshayahu-leibowitz-het-judeo-nazisme/

    • wltrrr zegt:

      Beste Arjan, dank je. Heel verhelderend. Schut heeft ondertussen mijn reactie op zijn stuk gelezen, maar de insinuatie blijft natuurlijk gewoon staan. Ik heb een NB onder het artikel toegevoegd met een link naar een artikel op Mondoweiss, waarin een Franse joodse vredesbeweging wordt geciteerd die ook zeggen dat de rellen waren uitgelokt. Ze gaan nog verder door te stellen dat er geen enkele brandbom of steen naar de synagoge is gegooid.

  6. piterfries zegt:

    ” Wat te denken van de opmerkingen van Tzipi Livni ”
    Je kunt ook bij Joop kijken wat sommige Israel verdedigers daar neerschrijven,
    Het lijkt alsof ze hun eigen verhaaltjes geloven.
    Zo staat er doodgewoon ‘de Palestijnen wezen het verdelingsvoorstel van 1947 af, de joden accepteerden dat’.
    Nogal wiedes, denk je dan, de joden kregen wat, de Palestijnen raakten wat kwijt.
    Maar dit echt een verwijt, menen de Israel verdedigers, aan de Palestijnen.
    Zoals een historicus schreef ‘het erge van propaganda is dat diegenen die die propaganda verzinnen het zelf beginnen te geloven’.
    Daarentegen schrijft een andere historicus ‘nooit zullen slachtoffers door propaganda er van worden overtuigd dat ze geen slachtoffers zijn’.
    Met het afbrokkelen van de westerse macht stevenen joden zo op een volgende catastrofe af.

    • @piterfries
      Dank je en tegelijkertijd zeg ik er bij dat mijn aandacht hooguit voor 25% uitgaat naar de Nederlandse interpretatie van het I/P conflict en voor 75% voor wat er daar werkelijk gebeurd (m.u.v. een Engelbert Lutz e.a, die én meer daarover weet én met de juist gedoseerde scherpte tegenwicht geeft aan de lamlendige verslaggeving in ). Joodse verwanten van mij (aangetrouwd) verlieten Israël eind vorige eeuw om redenen waarbij Netanyahu als de laatste druppel functioneerde. Wat er NU gebeurt is dat Sisi (erger dan Mubarak) vanuit Egypte en waarschijnlijk geïnstrueerd vanuit Washington een vredesvoorstel doet waar Israël in eerste instantie niet op reageerde en Hamas het verwierp. Vanuit mijn optiek ware het beter geweest als Hamas uit zuiver strategisch-diplomatiek opzicht had gesteld dat men het antwoord van Israël afwachtte omdat deze de agressor is (conform de lijn van de gebeurtenissen die ik o.a. bij het stuk van Abu Pessoptimist – ook bij Sargasso – heb neergepend). Van dat ‘nee’ maakt Netanyahu – altijd onmiskenbaar tegen welke vrede dan ook – natuurlijk onmiddellijk misbruik. En het wordt gelijk breed uitgemeten in de westerse pers (zie je nu wel: Hamas zegt ‘nee.’), terwijl er in maanden nauwelijks iets vermeld werd over de argumenten vanuit Gaza. Maar misschien prefereert Hamas een snellere genocide dan de langzame genocide die nu gaande is. In het westen begint ‘Dat nooit meer’ toch steeds sneller te verwateren.

Reacties zijn welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s